krabbing er såååå last week

Eg er så lykkelig! Eg kan jo GÅÅÅ for svingande!

I går var eg såpass ny i gamet at eg følte det var tryggast å holde tunga ute for å vere sikker på at eg holdt balansen. Mamma seier dette er ein skavank eg har arva frå pappa og alle dei andre som heiter Markhus.

I dag er eg derimot så stødig på foten at eg kan tillate meg å vere litt bråkjekk. Tenkte dermed eg sku prøve meg på å bestige legoklossen min.

Sånn gjekk det, liksom...

Så no prøver eg å holde meg til å spasere i åpent landskap uten spesielle krumspring. Det enkle er ofte det beste.

Tirsdagsklem frå kvinna på to bein!